Две циганки метат автогарата във Варна .. Ранна утрин някъде малко преди 6 часа. Едната дърта, другата млада. Младата циганка започва да се оплаква:
- Оххххх сестро ... к’во да ти разпаам. Прибира се снощи бааащата на м’ойто Асан и ка’т ма вижда и вика харе Айше свалай г’ащити
- И ти ко ма ?!?! - казва дъртата циганка.
- И аз ... ми аз ко .. свалям ги на’л е бащата на мойто Асан.
- И после са брибира по-голям’то брат на мойто Асан .. и той аре Айше сваляй .. после по-малкото брат ... и тъй до одеве .. кат са прибра мойто .. то щото нали най-малкото и той вика да свалям г’ащити ... и ей го на ... станало 6 и аз метем тука.
- Ууууууу мхного ибани ма !!!! - казала дъртата циганка с респект в гласа.
- А ... тоооо и’банту не беше много .... спането беше малку!
В кабинета на началника на градското гробище нахълтва разярен нощният пазач, хвърля ключовете на бюрото и заявява:
- Край! Не мога повече! Напускам!
- Защо, Костов?!? Какво се е случило?
- Писна ми! Ходя по гробището и гледам: "Тук почива...", "Тук намери покой..". И к`во се оказва? Само аз бачкам...