Понякога е по-добре човек да е по-прост и да не чете много много, щото се депресира. Ето, аз днес почетох малко за хомеопатията. Това е когато на пациента се дава суперразредено лекарство, като хомеопатите разчитат на едно нещо, което се нарима "памет на водата". тоест - боли ме глава и пия вода, в която някога е имало разтворен аналгин, но водата е толкова разредена, че няма и молекула аналгин. Памет на водата, разбираш ли. И аз се замислих, ако водата има памет, значи на планетата вече няма такова нещо като питейна вода. Всяка вода някога преди вече е била фекална.
Наистина е по-добре понякога да си по-прост. Отивам да си оправя вкуса в устата с една бира.
Един човек си перкал през пустинята вече втора седмица и умирайки вижда пред себе си носорог, който му проговорил с човешки глас:
- Как е хавата, пич?
- Еми как да е, умирам за глътка вода, знаеш ли откъде мога да намеря?
- Трябва да попитам брат ми. Той е по-възрастен и може да знае.
След известно време се върнал носорога, заедно с един значително по-едър и се спряли пред него:
- Абе, пич и брат ми не знае къде има вода, но решихме да те наебем...