При психиатър човек се оплаква от проблемите си.
- Имате ли роднини? - пита психиатърът.
- Да, брат-близнак. Никой не може да ни различи. Всеки път, когато моят брат направи някакво безобразие, обикновено наказваха мен. Като пораснахме, веднъж го осъдиха на две години затвор, но бях принуден да ги излежа аз. След излизането ми от затвора се сгодих за прекрасна, сладка девойка, ала той се ожени за нея. Сега обаче му отмъстих, само, моля ви, докторе, не казвайте на никого: миналата неделя аз умрях, обаче погребаха него!
"Две госпожи во най-добри години решиле да излезат надвечер сами без мажите. Вечерали се напиле бааги и дошло време за дома. По пат им се примочало. За да не им светкаат белите газишта во градската темнина решиле да скршнат во гробиштата покрай кои минувале и таму да ги изврашат природните обврски. Нормално немале тоалет хартиа. Првата се забришала со своите гашти и фрлила. На втората и било жал за гаштите па откинала парче од венец и завршила работа.
Утредента двамцата мажи си пожалиле мейусебно:
- Знаеш, жена ми синошта се врати дома пияна и без гашти - рекол единиот.
- Не е тоа ништо - одговорил другиот. - Моята исто се врати дома пияна а од газот и штрчеше лента на коя пишуваше: никогаш нема да те заборавиме. Перо, Миле и фудбалски клуб Слога!"